obedient () przymiotnik (1.1) posłuszny (1.1) (1.1) You have to be obedient to your parents. → Musisz być posłuszny rodzicom. (1.1) disobedient obedience obediently obey obedient () przymiotnik (1.1) posłuszny (1.1) esaneko,…
obedient ()
przymiotnik (1.1) posłuszny
(1.1)
(1.1) You have to be obedient to your parents. → Musisz być posłuszny rodzicom.
(1.1) disobedient
obedience obediently obey
obedient ()
przymiotnik (1.1) posłuszny
(1.1) esaneko, obeditzaile
obedientzia obeditu
obedient ()
przymiotnik (1.1) posłuszny
(1.1) obedient ; obedients
obedient ()
przymiotnik (1.1) posłuszny
Na podstawie: Wikisłownik — obedient · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0.
Usunięto składnię wiki i szablony; dłuższe teksty skrócono.