__TOC__ kosmopolita () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe
(1.1)
(1.1) Wydawało się, że wszędzie czuł się u siebie – był prawdziwym kosmopolitą.
(1.1) obywatel świata
kosmopolityzm kosmopolitka kosmopolityczny
angielski: (1.1) Cosmopolitan, cosmopolite białoruski: (1.1) касмапаліт bułgarski: (1.1) космополит czeski: (1.1) kosmopolita francuski: (1.1) cosmopolite hiszpański: (1.1) cosmopolita interlingua: (1.1) cosmopolita islandzki: (1.1) heimsborgari niemiecki: (1.1) Weltbürger , Kosmopolit nowogrecki: (1.1) κοσμοπολίτης portugalski: (1.1) cosmopolita rosyjski: (1.1) космополит słowacki: (1.1) svetoobčan , kozmopolita starogrecki: (1.1) κοσμοπολίτης ukraiński: (1.1) космополіт węgierski: (1.1) kozmopolita włoski: (1.1) cosmopolita
kosmopolita ()
przymiotnik (1.1) kosmopolityczny rzeczownik (2.1) kosmopolita
kosmopolita ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) kosmopolita
(1.1)
(1.1) světoobčan
kosmopolitka kosmopolitický, kosmopolitní