bogacz () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba bardzo bogata
(1.1)
(1.1) Właśnie kupił sobie trzeci samochód, ten to dopiero bogacz.
(1.1) krezus; fortunat
(1.1) biedak, żebrak
(1.1) milioner, miliarder, dorobkiewicz
bogactwo bogaczka bogacić się, wzbogacić, bogacić bogaty bogato
od , od rdzenia bog- → bogactwo (być może powiązane też z rzeczownikiem bogъ → bóg, bożek) , , , , i
albański: (1.1) pasur angielski: (1.1) rich man baskijski: (1.1) aberats, dirudun baszkirski: (1.1) бай białoruski: (1.1) багач , багатыр bułgarski: (1.1) богаташ czeski: (1.1) zazobanec , boháč duński: (1.1) rigmand esperanto: (1.1) riĉulo farerski: (1.1) ríkiskroppur interlingua: (1.1) ricco japoński: (1.1) 財産家 jidysz: (1.1) גבֿיר łotewski: (1.1) bagātnieks osetyjski: (1.1) хъӕздыг polski język migowy: rosyjski: (1.1) богач słowacki: (1.1) boháč wilamowski: (1.1) biöegoć