bita ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) poler, pachołek (na pokładzie statku)
(2.1) (2.2)
(1.1) bitas
(1.1) abita
(1.1) poste
bitar, abitar bitadura , abitadura , abitón , abita
<
bita ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zdobycz
bita ()
rzeczownik (1.1) babka
bita ()
,
czasownik (1.1) gryźćhttps://iecor.clld.org/languages/oldfrisian
<
bita ()
czasownik przechodni (1.1) gryźć (zębami), kąsać czasownik nieprzechodni (2.1) wywierać odczuwalne oddziaływanie, działać czasownik zwrotny bita sig (3.1) ugryźć się czasownik czynno-bierny (deponens) bitas (4.1) gryźć się, kąsać się
(1-2) att bita, biter, bet, bitit, bit! ; pres. part. bitande, perf. part. biten
(1.1) Hamstern bet mig i fingret. → Chomik ugryzł mnie w palec.
(1.1) bita (på) något → gryźć coś (1.1) bita i något → ugryźć w coś
(1.1) bita på naglarna → obgryzać paznokcie (2.1) kniv biter inte → nóż nie kroi (jest tępy) • ingenting biter på någon → nic nie działa na kogoś, nic nie dociera do kogoś
bett, bitande, bitning bitsk
fraza rzeczownikowa något att bita i czasownik frazowy bita av • bita av sig • bita sig fast • bita ifrån • bita ifrån sig • bita ihop • bita samman fraza czasownikowa bita huvudet av skammen • bita i det sura äpplet • bita i gräset • bita ihop tänderna • bita sig i tummen • bita sig i tungan
(sposoby gryzienia)