otaczać ()
,
czasownik niedokonany (1.1) zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch) (1.2) rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan) czasownik zwrotny niedokonany otaczać się (2.1) gromadzić wokół siebie pewne przedmioty lub pewnych ludzi
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Wojska rządowe otoczyły partyzantów w ich kryjówce. (1.2) Moje miasto rodzinne otaczają góry i lasy. (2.1) Lubię otaczać się w domu ładnymi przedmiotami.
(1.1) okrążać
otoczenie , otaczanie , otoczak , otoczka , makrootoczenie , toczenie , toczeń , taczka , tokarka toczyć, otoczyć, obtoczyć, obtaczać, wytoczyć, wytaczać, stoczyć, staczać, podtoczyć, podtaczać, wtoczyć, wtaczać otoczakowy
angielski: (1.1) surround, encircle; (1.2) surround; (2.1) surround oneself arabski: (1.1) طوق, حف; (otaczać murami) جدر, سور duński: (1.1) omringe; (1.2) omslutte, omgive, indeslutte esperanto: (1.1) ĉirkaŭigi francuski: (1.1) entourer interlingua: kataloński: (1.1) envoltar niemiecki: (1.1) umgeben; (1.2) umgeben; (2.1) umgeben rosyjski: (1.1) окружать szwedzki: (1.2) omgiva, omge, kanta tuvalu: (1.1) anini ukraiński: (1.1) оточувати węgierski: (1.1) körülvesz, körbevesz włoski: (1.1) attorniare, circondare, contornare