pachnieć () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny
(1.1)
(1.1) Nowe mydło pięknie pachnie i ma fantastyczny kolor.
(1.1) ktoś (coś) pachnie czymś • od kogoś pachnie czymś
(1.1) ładnie / przyjemnie pachnieć
(1.1) pachnąć, wonieć
(1.1) śmierdzieć
pachnidło , zapach , pachnięcie , pachnienie zapachnieć pachnący, zapachowy
od czasownika o znaczeniu „dąć, wiać”
zobacz: Aneks:Język polski - czasowniki nieregularne
angielski: (1.1) smell arabski: (1.1) عطر białoruski: (1.1) пахнуць chorwacki: (1.1) mirisati duński: (1.1) dufte, lugte esperanto: (1.1) odori francuski: (1.1) sentir bon hiszpański: (1.1) oler ido: (1.1) odorar kataloński: (1.1) olorar, fer olor łotewski: (1.1) smaržot, ost niemiecki: (1.1) duften, riechen nowogrecki: (1.1) μυρίζω rosyjski: (1.1) пахнуть rumuński: (1.1) mirosi szwedzki: (1.1) lukta tuvalu: (1.1) ˈhogi ukraiński: (1.1) пахнути włoski: (1.1) profumare, odorare