γεννώ ()
czasownik (1.1) rodzić, urodzić, przynosić na świat, powić (1.2) znosić (jajka) (1.3) (o rybach) ikrzyć się, trzeć się (1.4) rodzić, tworzyć, wywoływać, sprawiać (1.5) rodzić młode, kocić się, cielić się, źrebić się
(1.1-4) C10.A
(1.1) Η γιαγιά μου γέννησε δέκα παιδιά. → Moja babcia urodziła dziesięcioro dzieci. (1.2) Οι κότες του παππού μου γεννούν πολλά αυγά. → Kury mojego dziadka znoszą dużo jajek.
(1.1) γεννάω, κάνω, τίκτω, ξεγεννώ (1.4) δημιουργώ, προκαλώ
γέννα, γέννημα, γέννηση, γεννητικότητα, γεννήτορας, γεννητούρια, γεννήτρα γεννητικός γεννιέμαι