uratować ()
, ,
czasownik przechodni dokonany (1.1) ochronić, ocalić, pomóc komuś uniknąć nieszczęścia (1.2) korzystnie zmienić bieg wydarzeń
(1.1-2)
(1.1) Bohaterski chłopiec uratował matce życie. (1.2) Rozmowa z nimi była niezręczna, ale gdy przyszłaś, uratowałaś sytuację.
(1.1) uratować od zapomnienia, uratować życie, uratować się cudem (1.2) uratować sytuację
(1.1) ochronić, ocalić, wybawić (1.2) ochronić, ocalić, wybawić
poratować , ratować ratownictwo , poratowanie , odratowanie , uratowanie , ratownik, ratowniczka, ratunek, uratowany ratowniczy, ratunkowy
angielski: (1.1) rescue, salvage; (1.2) save rosyjski: (1.1) спасти; (1.2) спасти