warszawianin ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Warszawy (1.2) osoba pochodząca z Warszawy, urodzona w Warszawie (1.3) mieszkaniec Warszawy nieurodzony i niewychowany w tym mieście, niemający rodziców z Warszawy
(1.1-3)
(1.3) On mnie, uważa pan, warszawskiego rodaka, będzie uczył, jak mam jechać na plac Konstytucji. To, panie, przybysz, żłób z prowincji, co parę lat tu u nas mieszka. To nie warszawiak, to warszawianin!
(1.1) wybitny / znany warszawianin • szanowni / drodzy warszawianie! (1.2) rodowity warszawianin • warszawianin z krwi i kości / z urodzenia / z dziada pradziada
(1.1-2) warszawiak
(1.3) warszawiak
(1.1) mieszkaniec (1.3) przyjezdny
Warszawa , warszawka , warszawa , warszawiak warszawianka warszawski
(1.1-2) Według normy ortograficznej obowiązującej do końca 2025 r. nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi były pisane małą literą. Od początku 2026 r. nazwy te piszemy wielką literą. (1.3) Określenie używane po II wojnie światowej odnoszące się do przyjezdnych, używane przez rodowitych mieszkańców Warszawy (określających siebie jako „warszawiaków”).
angielski: (1.1) Varsovian, man of Warsaw baskijski: (1.1) varsoviar białoruski: (1.1) варшавянін ; (1.2) варшавянін bułgarski: (1.1) варшавянин ; (1.2) варшавянин czeski: (1.1) Varšavan esperanto: (1.1) varsoviano, varsaviano fiński: (1.1) varsovalainen francuski: (1.1) Varsovien hiszpański: (1.1) varsoviano jidysz: (1.1) וואַרשעווער (warszewer) kataloński: (1.1) varsovià niemiecki: (1.1) Warschauer portugalski: (1.1) varsoviano rosyjski: (1.1) варшавянин ; (1.2) варшавянин słowacki: (1.1) Varšavčan ukraiński: (1.1) варшав'янин ; (1.2) варшав'янин węgierski: (1.1) varsói włoski: (1.1) varsaviano