charakterystyczny () , ,
przymiotnik jakościowy (1.1) typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska (1.2) wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów
(1.1-2)
(1.1) Takie zachowanie jest charakterystyczne dla ludzi z autyzmem. (1.2) W mieście znajdują się najbardziej charakterystyczne zabytki związane z kulturą starożytną. (1.2) Po wejściu do pokoju był wyczuwalny charakterystyczny ostry zapach.
(1.2) specyficzny, szczególny, wyjątkowy; dystynktywny
(1.2) przeciętny, zwykły, zwyczajny
(1.2) przynależny, rozpoznawczy, swoisty, symptomatyczny, typowy, znamienny
charakter , charakterystyka , charakterystyczność , charakteryzacja charakterystycznie charakteryzować
angielski: (1.1) typical; (1.2) specific arabski: (1.1) مميز białoruski: (1.1) характэрны; (1.2) характэрны bułgarski: (1.2) характерен czeski: (1.1) charakteristický duński: (1.1) karakteristisk esperanto: (1.1) karakteriza (1.2) specifa francuski: (1.1) caractéristique; (1.2) particulier hawajski: (1.1) welo hiszpański: (1.1) característico, particular, típico; (1.2) característico, singular kataloński: (1.1) característic; (1.2) característic łaciński: (1.1) specialis niderlandzki: (1.1) typisch niemiecki: (1.1) charakteristisch portugalski: (1.1) característico rosyjski: (1.1) характерный; (1.2) своеобразный, характеристический słowacki: (1.1) charakteristický; (1.2) charakteristický szwedzki: (1.1) karakteristisk, karaktäristisk, typisk; (1.2) karakteristisk, karaktäristisk, kännetecknande, typisk, betecknande ukraiński: (1.1) характерний; (1.2) характерний włoski: (1.1) distintivo, distinguibile; (1.2) caratteristico, spiccato