__TOC__ leið ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szlak, droga (1.2) kurs, kierunek (1.3) sposób, metoda (1.4) bliżej nieokreślony czas, miejsce, bliżej nieokreślona ilość
(1.1-4) leið, ~, ~, ~ar (~in, ~ina, ~inni, ~arinnar); ~ir, ~ir, ~um, ~a (~irnar, ~irnar, ~unum, ~anna)
(1.1) Þegar halastjarnan er á leið í átt til sólar er halinn á eftir henni. → Kiedy kometa przemieszcza się w kierunku Słońca, warkocz ciągnie się za nią. (1.1) Gulli er á leið norður til að finna vinnu í Akureyri. → Gulli jedzie na północ, żeby znaleźć pracę w Akureyri. (1.3) Bandarískir vísindamenn segjast hafa fundið nýjar leiðir til að virkja varnir líkamans gegn öldrun. (mbl.is) → Amerykańscy naukowcy twierdzą, że znaleźli sposób na skierowanie naturalnych mechanizmów obronnych organizmu przeciwko procesowi starzenia.
(1.1) á leiðinni → w drodze; áætlunarleið, flugleið, heimleið, krókaleið (1.2) langt af leið → daleko (stąd); leiðarendi, leiðarlýsing, leiðarsteinn, leiðarstjarna, leiðarvísir, leiðsögn (1.3) það er engin leið → to niemożliwe, tego się nie da; á sömu leið → w ten sam sposób (1.4) um eina leið → jednocześnie, zarazem; þar um leið → tam w pobliżu, gdzieś tam
(1.1) braut, rúta, vegur (1.3) háttur
leiðari leiða, leita, líða svoleiðis
("droga, podróż") < * • ()
leið ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) droga, szlak