dywanik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) od: dywan (1.2) mały kawałek dywanu, najczęściej do położenia w łazience lub obok łóżka (1.3) górna, ścieralna warstwa drogi asfaltowej, wykonana z asfaltobetonu lub smołobetonu
(1.1-3)
(1.2) To był taki prosty dywanik, mama uszyła go z kawałków (…)Bolesław Prus: Emancypantki
dywan dywanowy, dywanikowy
pójść na dywanik • wylądować na dywaniku • wezwać na dywanik
(1.1-3)
(1.1) angielski: (1.2) area rug czeski: (1.2) kobereček francuski: (1.2) carpette niemiecki: (1.2) Vorleger rosyjski: (1.1) коврик ; (1.2) коврик słowacki: (1.2) predložka