πεθαίνω () pethaínō
czasownik nieprzechodni (1.1) umierać, cierpieć (1.2) kończyć się czasownik przechodni (2.1) zabijać, wykańczać
C7.1 πέθανα, πεθαμένος
(1.1) Ο Νίκος Καζαντζάκης πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1957. → Nikos Kazantzakis zmarł 26 października 1957 roku. (1.2) Όλα πεθαίνουν κάποτε, εκτός από την αγάπη μας. → Wszystko się kończy, z wyjątkiem naszej miłości. (2.1) Τον πέθαναν τα φάρμακα και οι γιατροί. → Wykończyły go lekarstwa i lekarze.
(1.1) πεθαίνω για σένα → dla ciebie umieram
πεθαίνω στα γέλια → umierać ze śmiechu