__TOC__ buono ()
przymiotnik (1.1) dobry
buono ()
przymiotnik (1.1) dobry (1.2) łagodny, spokojny (1.3) uprzejmy (1.4) zdolny (1.5) pożyteczny, korzystny (1.6) słuszny, ważny (1.7) obfity, duży (1.8) mający wysoką pozycję społeczną (1.9) przyjemny, miły rzeczownik, rodzaj męski (2.1) dobro (2.2) bon, kwit, talon
(1) buono , buona ; buoni , buone
(2.1) tylko w
(1.1) Una persona di buon cuore. → Osoba o dobrym sercu. (1.1) Abbiamo finalmente una buona squadra di calcio. → Mamy wreszcie dobrą drużynę piłkarską. (1.7) La Pianura Padana occupa buona parte dell’Italia settentrionale. → Nizina Padańska zajmuje dużą część Włoch północnych.
(1.1) buongiorno, buondì, buonanotte, buonasera, buon appetito! • buonsenso, buontempone, buonalana, buonanima, buoncostume, buongusto, buono umore, buona idea, buonora, buonuomo, buongustaio (1.2) mare buono
(1.1) affettuoso, mite, bonario (1.2) tranquillo, quieto, calmo (1.3) gentile, cortese, garbato (1.9) piacevole, gradevole, carino
(1.1) cattivo, crudele (1.3) sfrontato
bene , bontà bene, buonissimo, buonamente fare un buon viso a cattivo gioco, essere in buona forma, di buona voglia, di buon animo, prendere per buona moneta, in buona fede, alla buona, con le buone, buon pro ti faccia, a buon mercato; przysłowia il riso fa un buon sangue, il buon amico in mal si riconosce
przymiotnik skraca się do formy buon przed spółgłoską lub samogłoską, jeśli występuje po niej samogłoska lub spółgłoska l lub r, np. buon profumo, buon carattere; (1.1-3) zobacz też Indeks: Włoski - Cechy charakteru