te ()
,
zaimek przymiotny (1.1) od: ta, to rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) nazwa litery t / T (2.2) taoistyczna wewnętrzna natura przedmiotu, istota tej rzeczy, jej przeznaczenie, zdatność;
(1.1) (2.1-2)
(1.1) A kto te oczy widział – zapomnieć nie może!Antoni Lange: Rozmyślania (XXII)
(2.2) de (transkrypcja pinyin)
(1.1) Nie należy mylić z zaimkiem to; formy dziecko, okno, zwierzę są niepoprawne. (2.2) transkrypcja sinologiczna Wade'a i Gilesa z → cnota
(1.1) angielski: (2.2) de, te szwedzki: (1.1) de här turecki: (2.1) te
te ()
rzeczownik (1.1) w solfeżu: si (1.2) te
(1.1) si (1.2) de
te ()
rzeczownik (1.1) herbata (1.2) te (nazwa litery t / T)
teontzi
(1.1) zobacz też: Indeks:Baskijski - Napoje (1.2)
te ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) herbata
(1.1) en te, teen, teer, teerne
(1.1) Vil du have te? Med citron og sukker? → Chcesz herbaty? Z cytryną i z cukrem?
(1.1) drikke te → pić herbatę • en kop te → filiżanka herbaty • grøn te → zielona herbata
(1.1) ikke være nogens kop te
(1.1) zobacz też: Indeks:Duński - Napoje
te ()
(1.1) herbata
teo, teujo, tearbo, tebovlo, tekruĉo, temaŝino, buterteo
te ()
zaimek (1.1) wy (1.2) ty (1.3) wasz, wasza, wasze, wasi (1.4) twój, twoja, twoje, twoi
(1.1-4) teie
(1.1-4) krótka forma zaimka teie (1.1-2) (1.3-4)
te ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nazwa litery „t” (1.2) herbata (1.3) herbata
(1.2-3)
(1.3) fruktte, urtate
te ()
zaimek osobowy (1.1) wy
(1.1)
(1.1) työ
te ()
zaimek osobowy (1.1) w funkcji dopełnienia bliższego ciebie, cię (1.2) w funkcji dopełnienia dalszego tobie, ci (1.3) jako odmieniona forma se sobie, się
(1.1) „t'” przed samogłoskami i „h” niemym
(1.1) Je t'ai vu hier au cinéma. → Widziałem cię wczoraj w kinie. (1.2) Maintenant tu dois décider si cette couleur te convient. → Teraz musisz zdecydować, czy odpowiada ci ten kolor. (1.3) Est-ce que tu t'es lavé ce matin ? → Czy ty się umyłeś dziś rano?
(< od )
te ()
rzeczownik (1.1) herbata
te ()
(1.1) forma słaba zaimka osobowego 2. (tú lub vos) w funkcji dopełnienia bliższego → ciebie, cię (1.2) forma słaba zaimka osobowego 2. (tú lub vos) w funkcji dopełnienia dalszego → tobie, ci (1.3) forma słaba zaimka osobowego 2. (tú lub vos) w postaci zaimka zwrotnego → się rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) te (nazwa litery t)
(1) (2) tes
(1.1) Te quiero. → Kocham cię. (1.2) Te lo diré. → Powiem ci to. (1.3) Vístete, que nos vamos ya. → Ubierz się, bo już idziemy.
(1.1-3) zawsze na początku grupy werbalnej oprócz form enklitycznych bezokolicznika, imiesłowu czynnego (gerundio) i trybu rozkazującego, jak również pozostałych form o czysto literackim charakterze: escribirte, amándote, levántate, háblote
(1)
(1-2) mimo że jest jednosylabowy, wyraz „té” (herbata) nosi akcent graficzny (tilde diacrítica), aby nie mylić go z „te” (2.1)
te ()
przymiotnik (1.1) ciepły (1.2) gorący
te ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) herbata
(1.1) te, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins)
(1.1) Viltu bolla af tei? → Życzysz sobie filiżankę herbaty?
(1.1) zobacz też: Indeks:Islandzki - Jedzenie
te ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) herbata
(1.1) te; tes
(1.1) te verd → zielona herbata
te ()
partykuła przecząca (1.1) niepascal.grouselle.pagesperso-orange.fr
(1.1) używana jest we wszelkiego rodzaju zdaniach przeczących
te ()
zaimek osobowy (1.1) , od zaimka tu → ty
(1.1)
te ()
przysłówek (1.1) tu, tutaj
te ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) herbata
te ()
przysłówek (1.1) zbyt, za przyimek (2.1) do (2.2) w, zlokalizowane w
(1.1) Te veel is nooit goed. → Jeśli czegoś jest za dużo, to nigdy nie jest dobrze. (2.1) Is er iets te eten? → Czy jest (tu) coś do jedzenia? (2.2) Te Amsterdam. → W Amsterdamie.
ten, ter
ze staroholenderskiego te, ti, z protogermańskiego *ta
te ()
,
czasownik (1.1) zachowywać się, postepować rzeczownik, rodzaj męski (2.1) herbata
te ()
,
czasownik (1.1) zachowywać się, postepować rzeczownik, rodzaj męski (2.1) herbata
te ()
zaimek (1.1) ty
te ()
rzeczownik (1.1) herbata przyimek (2.1) (aż) do spójnik (3.1) kiedy
te ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) herbata
(1.1) ett te, teet, teer, teerna
(1.1) Vill du ha te? → Chcesz herbaty?
(1.1) påste • tebuske • tekanna • tepåse • tesked
te ()
rodzajnik określony (1.1) stosowany przed wyrazem oznaczającym konkretną osobę lub rzecz
(1.1) nā lub brak
te ()
rzeczownik (1.1) te, nazwa litery T / t
(1.1)
(1.1)
te ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) herbata
te ()
rzeczownik (1.1) droga
te ()
zaimek osobowy (1.1) ty
te ()
zaimek osobowy w funkcji dopełnienia bliższego, forma mocna (1.1) ciebie, cię
(1.1) Mia sorella conosce te. → Moja siostra zna ciebie.
(1.1) ti
(1.1) me
ti, tu, tuo tuo
te ()
spójnik (1.1) i, oraz
(1.1) ag, ak