__TOC__ kennen ()
czasownik (1.1) znać
(1.1) kent, kende, heeft gekend
(1.1) Kennen wij elkaar? → Czy my się znamy? (1.1) Ik ken Nederlands, Engels, Frans, Duits en een beetje Pools. → Znam holenderski, angielski, francuski, niemiecki i trochę polskiego. (1.1) - Ken je dit programma? - Ja, ik kijk het elke week. → - Znasz ten program? - Tak, oglądam go co tydzień.
kennis, kenmerk bekennen, erkennen, herkennen, ontkennen, toekennen, verkennen
kennen ()
czasownik nieregularny (1.1) znać
(1.1) kenn|en (kennt), kannte, gekannt (haben)
(1.1) Ich kenne dich gut. → Dobrze cię znam. (1.1) Ein Buch, das jeder kennt, aber niemand gelesen hat. → Książka, którą wszyscy znają, ale nikt nie przeczytał.
(1.1) kennenlernen, kennen lernen
Kenntnis
keine Gnade kennen