бачыць ()
czasownik niedokonany (1.1) widzieć (1.2) widzieć, spotykać
(1.1-2) 1 бачу 2 бачыш 3 бачыць 1 бачым 2 бачыце 3 бачаць; бачыў, бачыла, бачылі
(1.1) Совы добра бачаць ноччу. → Sowy dobrze widzą w nocy. (1.1) Я бачу высокі будынак. → Widzę wysoki budynek. (1.1) Бачу, што ты праўду кажаш. → Widzę, że mówisz prawdę. (1.2) Я бачыў учора яго на дыскатэцы. → Widziałem go wczoraj na dyskotece.
(1.1) бачыш ты! – widzisz! (oznaczające zdziwienie) • бачыць на стагоддзі ўперад
(1.2) сустракаць
тэлебачанне , бачанне , бачнасць убачыць, пабачыць, бачыцца, убачыцца, пабачыцца бачаны, убачаны, нябачны, бачны бачна
бачыць на скрозь • свету белага (бохага) не бачыць • з роду не бачыць • як бач
убачыць, пабачыць