цудоўны ()
przymiotnik (1.1) wspaniały, cudowny
(1.1) цудоўн|ы, ~ая, ~ае ~ыя; st. wyższy ; st. najwyższy
(1.1) Брэстчына – край цудоўнай прыроды, які славіцца сваімі густымі лясамі і люстэркамі азёр. → Ziemia brzeska - kraina cudownej przyrody i która słynie ze swych lasów i jezior.
(1.1) прыгожы, выдатны, маляўнічы, цікавы, захапляючы, багаты, раскошны, надзвычайны
(1.1) брыдкі, нецікавы, кепскі, нудны
цуд цудоўна, цудам