sprawiać () , ,
czasownik niedokonany ( sprawić) (1.1) powodować, by coś się stało (1.2) kupować (1.3) przygotowywać
(1.1-3)
(1.1) Rozumiała konieczność ukrycia się w odległym, nieprzyjemnym miejscu, skrytym za gęstym pasem asteroid, ale wszystko w tej planecie sprawiało, że tęskniła za pofalowanymi zielonymi wzgórzami swojego rodzimego świata, Chandrili. (1.2) Co miesiąc sprawia sobie nowe buty.
(1.3) sprawiać rybę / kurczaka
(1.1) powodować, robić (1.2) załatwiać (1.3) przygotowywać
sprawka , sprawa , sprawstwo , sprawca , sprawczyni , sprawianie , sprawienie , sprawunek sprawić sprawczy
angielski: (1.1) cause, give; (1.2) buy, purchase arabski: (1.1) جعل baskijski: (1.1) eragin; (1.2) erosi chiński standardowy: (1.1) 弄 (nòng), 让 (ràng) duński: (1.1) forårsage esperanto: (1.1) kaŭzi francuski: (1.1) provoquer jidysz: (1.1) (sprawiać, że) לאָזן (lozn) niemiecki: (1.1) bereiten, verursachen; (1.2) sich besorgen rosyjski: (1.1) сде́лать, устро́ить, соверши́ть, спра́вить; (1.2) спра́вить ukraiński: (1.1) викликати, спричиняти