munter ()
rzeczownik (1.1) pasztet, kaszalot (nieatrakcyjna osoba)
munter ()
przymiotnik (1.1) ożywiony, żywy, wesoły
munter ()
przymiotnik (1.1) wesoły
(1.1) munter, muntert, muntre
(1.1) trist
munter ()
przymiotnik (1.1) radosny, wesoły
(1.1) La oss syngje ein munter song! → Zaśpiewajmy jakąś wesołą piosenkę!
munter ()
przymiotnik (1.1) żywy, wesoły, żwawy
(1.1) munter, muntert, muntra;
munter ()
przysłówek (1.1) żwawo