opierać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( oprać) (1.1) prać komuś ubrania, bieliznę (1.2) przystawiać coś do czegoś, przysuwać tak, aby dotykało czegoś, np. aby się nie przewróciło, podtrzymywać, wspierać (1.3) brać coś za podstawę, uzasadniać coś czymś czasownik zwrotny niedokonany opierać się ( oprzeć się) (2.1) spocząć całym ciężarem na jakiejś podporze lub oparciu (2.2) mieć podstawę lub uzasadnienie w czymś (2.3) przeciwstawiać się, stawiać opór czasownik zwrotny niedokonany opierać się ( oprać się) (3.1) prać sobie ubrania
(1.1-3) (2.1-2) (3.1)
(2.1) Ta budowla opiera się na solidnych fundamentach. (2.1) Opierał się o ścianę i patrzył w dół. (2.2) Moja strategia życiowa opiera się na założeniach filozoficznych. (2.3) Obrońcy ogromnej twierdzy znajdującej się na szczycie góry długo opierali się atakom wrogów.
(1.2) (2.1) opierać (się) o + (1.2) (2.2) opierać (się) na +
(2.1) opierać się o mur • opierać się o barierkę (2.2) opierać się na danych • opierać się na badaniach (2.3) opierać się komuś • opierać się czemuś • opierać się pokusie
(1.1) (3.1) pranie , opierunek , pracz , praczka oprać, uprać, wyprać, doprać, dopierać, sprać, spierać pralniczy (1.2-3) (2.1-2) opór , oparcie oprzeć, przeć, podeprzeć, podpierać oporowy
(1.1) < (1.2-3) <
angielski: (1.2) lean, rest; (1.3) base; (2.1) lean against , rest against ; (2.2) rely on; (2.3) resist duński: (1.2) støtte; (1.3) støtte esperanto: (1.2) apogi francuski: (1.2) appuyer interlingua: (1.?) accular jidysz: (2.3) ווערן זיך (wern zich) niemiecki: (2.3) widerstehen polski język migowy: rosyjski: (1.1) обсти́рывать; (1.2) опира́ть; (1.3) опира́ть, осно́вывать, обосно́вывать, бази́ровать; (2.1) опира́ться; (2.2) опира́ться; (2.3) сопротивля́ться, упира́ться, упо́рствовать; (3.1) обсти́рываться szwedzki: (1.2) stötta, stödja; (1.3) grunda, stödja, basera, bygga på; (2.1) stödja sig, luta sig, vila, ta spjärn; (2.2) grunda sig, stödja sig, luta sig, vila, basera sig, ta rygg på något; (2.3) motsätta sig, spjärna emot, streta emot