nieunikniony () , ,
przymiotnik (1.1) taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść
(1.1)
(1.1) Taneczny beat, podlany sosem frywolnego i skocznego jazzu powoduje, iż wystukiwanie rytmu stopą staje się nieuniknione. (1.1) Pierwszy raz w życiu jechała wspaniałym automobilem, toteż, mimo wstrząśnień nieuniknionych na obmurowaniach ścieków bocznej ulicy, miała złudzenie, iż uległa porwaniu do nieba.
(1.1) nieuchronny, niechybny
unikać, uniknąć unik, nieuniknioność
angielski: (1.1) unavoidable, inevitable arabski: (1.1) محقق duński: (1.1) uundgåelig łaciński: (1.1) indevitatus niemiecki: (1.1) unvermeidbar norweski (bokmål): (1.1) uunngåelig norweski (nynorsk): (1.1) uunngåeleg rosyjski: (1.1) неизбежный szwedzki: (1.1) oundviklig, ofrånkomlig włoski: (1.1) ineluttabile, inevitabile