wołać ()
,
czasownik (1.1) wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie (1.2) nazywać kogoś (1.3) przekazywać coś krzykiem (1.4) żądać pewnej ceny (zwykle za usługę)
(1.1-3)
(1.1) Tyle razy cię wołałem, a ty twierdzisz, że nic nie słyszałaś? (1.2) W podstawówce wołali na mnie „Gałązka”. (1.3) Niektórzy śmiali się, ale większość wołała: „zabierzecie go ze sceny!”. (1.4) Oni wołają dwieście złotych za wymianę opon.
(1.1) wołać do telefonu, wołać kelnera
(1.1) wzywać, prosić (1.3) mówić, krzyczeć
wołacz , wołanie , przywołanie , zawołanie przywoływać , przywołać , nawoływać , wywołać głos wołającego na puszczy • wołać o pomstę do nieba • kamienie wołać będą
albański: (1.1) thërras; (1.3) thërras angielski: (1.1) call; (1.2) call; (1.3) shout białoruski: (1.1) клікаць, зваць; (1.2) клікаць, зваць; (1.3) крычаць chiński standardowy: (1.1) 叫 (jiào), 喊 (hǎn); (1.2) 喊 (hǎn); (1.3) 喊 (hǎn) duński: (1.1) kalde; (1.2) kalde; (1.3) råbe esperanto: (1.1) voki; (1.2) nomi; (1.3) krii francuski: (1.1) appeler; (1.2) s'appeller; (1.3) appeler, huer, crier, héler gallo: (1.1) huchae jidysz: (1.2) אָנרופֿן (onrufn) niemiecki: (1.1) rufen; (1.2) nennen; (1.3) rufen, schreien norweski (bokmål): (1.3) rope norweski (nynorsk): (1.3) rope, ropa nowopruski: (1.1) wektwei polski język migowy: portugalski: (1.1) chamar rosyjski: (1.1) кричать; (1.2) звать, называть; (1.3) кричать suahili: (1.1) ita; (1.2) ita szwedzki: (1.1) ropa; (1.3) ropa tuvalu: (1.1) kā ukraiński: (1.3) волати węgierski: (1.1) hív; (1.2) hív, nevez; (1.3) kiabál, kiált wilamowski: (1.1) rufa, ru̇fa, rüfa; (1.2) rufa, ru̇fa, rüfa; (1.3) rufa, ru̇fa, rüfa włoski: (1.1) chiamare; (1.2) chiamare; (1.3) chiamare