współczesny ()
, ,
przymiotnik (1.1) istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy (1.2) taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym
(1.1-2)
(1.1) Nie podobają się mi współczesne samochody. (1.1) Współczesne nazwy miesięcy w większości języków europejskich wywodzą się z łaciny. (1.1) Wielu współczesnych gdańszczan nie do końca kojarzy modny dziś wrzeszczański Garnizon właśnie z Czarnymi Huzarami, dla których wybudowano te koszary w II połowie XIX stulecia.
(1.1) teraźniejszy, aktualny, obecny; tegoczesny (1.2) równoczesny
współczesność współcześnie
angielski: (1.1) contemporary, present arabski: (1.1) معاصر, متعاصر, عصري azerski: (1.1) həməsr baskijski: (1.1) gaur egungo, oraingo; (1.2) garaikide białoruski: (1.1) сучасны czeski: (1.1) současný duński: (1.1) nutidig, moderne; (1.2) samtidig, synkron, simultan esperanto: (1.1) nuntempa, nuna, moderna francuski: (1.1) contemporain; (1.2) contemporain gudźarati: (1.1) આધુનિક (ādhunika) hiszpański: (1.1) contemporáneo, actual; (1.2) contemporáneo, simultáneo, coetáneo interlingua: (1.1) contemporanee jidysz: (1.1) הײַנטצײַטיק (hajntcajtik) kaszubski: (1.1) terôczasny kataloński: (1.1) contemporani niemiecki: (1.1) gegenwärtig, zeitgenössisch; (1.2) derzeitig nowogrecki: (1.1) σύγχρονος, τωρινός; (1.2) σύγχρονος, ταυτόχρονος polski język migowy: romansz: (1.1) modern rosyjski: (1.1) современный sanskryt: (1.1) नव szwedzki: (1.1) nutida, samtida ukraiński: (1.1) суча́сний wilamowski: (1.1) mödyn włoski: (1.1) contemporaneo; (1.2) contemporaneo