шчасце ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) szczęście
(1.1)
(1.1) Імёны ўсіх плямёнаў змяшчалі ў сабе магічную моц, якая мела ахоўваць яго носьбіта, забяспечыць яго ў шчасці і поспехах. → Imiona wszystkich plemion zawierały w sobie magiczną moc, która miała chronić jej nosiciela, zapewnić mu szczęście i sukcesy.
(1.1) зменлівае шчасце → zmienne szczęście • на шчасце → na szczęście
(1.1) поспех, удача, радасць, задаваленне
(1.1) няшчасце, няўдача
шчаслівец , шчасліўчык , шчасліўка , шчаслівасць , шчаснасць шчасціць, шчаслівіць, шчаслівіцца шчаслівы, шчасны шчасна