mrugać () ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( mrugnąć) (1.1) wykonywać szybkie ruchy powiekami (1.2) świecić nieregularnym, przerywanym światłem (1.3) szybko świecić światłami samochodu
(1.1-3)
(1.1) Mrugał nerwowo, bo coś mu wpadło do oka. (1.1) We śnie nie mrugamy oczami. (1.1) Nie umiem (…) mrugać w noc ciemną.Jan Twardowski, Nie umiem (1.2) Była piękna noc, księżyca nie było widać, tylko gwiazdy mrugały do nas z nieba. (1.3) Inni kierowcy nieustannie mi mrugali, więc coś musiało być nie tak z moim samochodem.
(1.3) mrugać +
(1.1) nerwowo / szybko mrugać • mrugać oczami (1.2) dioda / lampa / żarówka mruga • gwiazdy mrugają (1.3) mrugać światłami
(1.2) migotać, błyskać, migać (1.3) migać
mruganka , mruganie , mrugnięcie mrugnąć
spotykana też forma mrygać o pochodzeniu gwarowym
angielski: (1.1) blink, wink; (1.2) blink, twinkle baskijski: (1.1) kliskatu, kliska egin bugotu: (1.1) aroga esperanto: (1.1) palpebrumi hiszpański: (1.1) parpadear, pestañear, guiñar; (1.2) parpadear interlingua: (1.1) palpebrar jidysz: (1.1) פּינטלען (pintlen); (1.2) פּינטלען (pintlen) kaszubski: (1.1) mërgac; (1.2) mërgac niemiecki: (1.1) (zu)blinzeln, zwinkern; (1.2) blinken, funkeln, flackern; (1.3) blinken rosyjski: (1.1) моргать szwedzki: (1.1) blinka tuvalu: (1.1) fakaˈkivi ukraiński: (1.1) моргати, кліпати włoski: (1.1) ammiccare