trujący ()
, ,
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od czasownika: truć przymiotnik (2.1) taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć
(2.1)
(1.1) Medyk królowej, od tygodni trujący króla, nie pokazywał niczego po sobie. (2.1) Nie jedz muchomora, bo jest trujący!
(2.1) trujący grzyb / muchomor • roślina trująca • trujące opary / wyziewy
(2.1) toksyczny
(2.1) jadalny
trujak , trucizna , trutka , truciciel , trucicielka , zatrucie wytruwać, truć , otruć , zatruć , podtruć , wytruć trująco
angielski: (2.1) poisonous arabski: (2.1) سام baskijski: (2.1) pozoitsu, edentsu białoruski: (2.1) атрутны, ядавіты bułgarski: (2.1) отровен duński: (2.1) giftig esperanto: (2.1) venena estoński: (2.1) mürgine fiński: (2.1) myrkyllinen francuski: (2.1) vénéneux gudźarati: (1.1) ઝેરી (jhērī) hiszpański: (2.1) venenoso interlingua: (2.1) venenose islandzki: (2.1) eitraður jidysz: (2.1) סמיק (samik) łotewski: (2.1) indīgs macedoński: (2.1) отровен neapolitański: (2.1) 'ntussecoso niemiecki: (2.1) giftig norweski (bokmål): (2.1) giftig nowogrecki: (2.1) δηλητηριώδης, ιώδης rosyjski: (2.1) ядовитый szwedzki: (2.1) giftig ukraiński: (2.1) отруйний urdu: (1.1) زہریلا włoski: (2.1) velenoso, venefico zazaki: (2.1) jehrên