waluta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wymienialny środek płatniczy (1.2) oficjalna jednostka monetarna danego państwa; (1.3) łatwo wymienialny (w danym kraju) środek płatniczy (w Polsce np.: dolar, euro, marka)
(1.1)
(1.1) Walutą Japonii jest jen.
(1.3) twarda waluta • ciężka waluta • płacić w walucie • kantor wymiany walut
(1.1) jednostka monetarna, jednostka pieniężna
(1.1) pieniądz
przewalutowanie , przewalutowywanie , walutowanie przewalutować , przewalutowywać , walutować walutowy
twarda waluta
→ waluta
angielski: (1.2) currency arabski: (1.2) عملة białoruski: (1.2) валюта bułgarski: (1.1) валута ; (1.2) валута ; (1.3) валута chiński standardowy: (1.2) 元 (yuán) chorwacki: (1.2) valuta czeski: (1.2) měna , valuta duński: (1.1) valuta ; (1.2) valuta ; (1.3) valuta esperanto: (1.2) valuto, monunuo gruziński: (1.2) ვალუტა (waluta) gudźarati: (1.2) ચલણ (calaṇa) hiszpański: (1.2) moneda , divisa interlingua: (1.2) valuta japoński: (1.1) 貨幣 (かへい, kahei); (1.2) カレンシー jidysz: (1.2) וואַלוטע (walute) kataloński: (1.1) moneda ; (1.2) unitat monetària , moneda koreański: (1.2) 돈 niemiecki: (1.1) Währung norweski (bokmål): (1.2) valuta norweski (nynorsk): (1.2) valuta nowogrecki: (1.2) νόμισμα (nómisma) rosyjski: (1.2) валюта szwedzki: (1.2) valuta turecki: (1.2) para birimi ukraiński: (1.2) валюта włoski: (1.2) valuta