zdolność () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności (1.2) naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś
(1.1) (1.2)
(1.1) On ma niezwykłą zdolność do nauki języków obcych. (1.2) Komórki macierzyste posiadają zdolność do różnicowania się do innych rodzajów komórek.
(1.1-2) zdolność do +
(1.1) zdolności naukowe / manualne (1.2) naturalna zdolność • zdolność prawna
(1.1) umiejętność, talent (1.2) możliwość
zdolenie , uzdolnienie zdolnostka zdolić zdolny zdolnie
angielski: (1.1) talent, gift, ability, aptitude, capacity; (1.2) capacity, facility arabski: (1.1) ملكة , قدرة ; (1.2) وسع baskijski: (1.1) gaitasun; (1.2) gaitasun białoruski: (1.1) здольнасць ; (1.2) здольнасць duński: (1.1) evne ; (1.2) evne esperanto: (1.1) kapablo estoński: (1.1) võime; (1.2) võime francuski: (1.1) capacité , aptitude ; (1.2) capacité , aptitude hiszpański: (1.1) capacidad , habilidad , aptitud ; (1.2) capacidad , aptitud kornijski: (1.1) gallos łaciński: (1.1) facultas; (1.2) facultas niemiecki: (1.1) Fähigkeit , Können ; (1.2) Fähigkeit , Können nowogrecki: (1.1) ικανότητα , δεξιότητα ; (1.2) ικανότητα , δεξιότητα rosyjski: (1.1) способность ; (1.2) способность sanskryt: (1.1) दक्षता szwedzki: (1.1) disposition , predisposition , begåvning , talang , anlag , gry , ådra ; (1.2) förmåga , kapacitet , duglighet tybetański: (1.1) སྒྱུ་རྩལ, རྩལ ukraiński: (1.1) здатність ; (1.2) здатність wenedyk: (1.1) kopactać ; (1.2) kopactać włoski: (1.1) capacità , abilità ; (1.2) capacità , abilità