zdobywać ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( zdobyć) (1.1) odbierać przemocą (1.2) uzyskiwać, osiągać dzięki własnemu wysiłkowi (1.3) zjednywać sobie, pozyskiwać względy czasownik zwrotny niedokonany zdobywać się ( zdobyć się) (2.1) robić coś (dokonywać czegoś), pokonując wewnętrzne opory; odważać się
(1) (2)
(1.1) Żołnierze wdarli się na mury, szybko zdobywając zamek. (1.2) Film zdobywa nagrodę za nagrodą. (1.3) Jak zdobywać przyjaciół i zjednywać sobie ludzi? (2.1) Zdobyłem się na odwagę i porozmawiałem z nią.
(1.1) zagarniać, zagrabiać, podbijać, opanowywać (1.2) zyskiwać, uzyskiwać, osiągać (1.3) pozyskiwać, zjednywać, ujmować
zdobycz , zdobywca , zdobywczyni , zdobycie , zdobywanie zdobyczny zdobyć
angielski: (1.1) conquer, win; (1.2) obtain, procure, get, score; (1.3) win; (2.1) summon up, muster arabski: chiński standardowy: (1.2) 得 (dé), 弄 (nòng), 取得 (qǔdé) duński: (1.1) erobre; (1.2) erobre; (1.3) erobre esperanto: (1.1) konkeri; (1.2) akiri francuski: haitański: (1.1) konkeri hiszpański: (1.?) conquistar, ganar, conseguir, obtener; (2.1) atreverse kaszubski: (1.2) zdobëwac łaciński: niemiecki: ; (2.1) sich hervorwagen norweski (bokmål): (1.1) erobre; (1.2) erobre; (1.3) erobre norweski (nynorsk): (1.1) erobre, erobra; (1.2) erobre, erobra; (1.3) erobre, erobra rosyjski: ; (1.2) получать; (2.1) набираться szwedzki: (1.1) erövra, tillskansa sig, roffa åt sig; (1.2) vinna, tillvinna sig, skaffa sig, komma över, få, erhålla; (1.3) vinna, tillvinna sig, erövra włoski: ; (1.2) accaparrarsi, aggiudicarsi (nagrodę), guadagnare, ricavare