błękit ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kolor błękitny (1.2) błękitny lub niebieski barwnik, pigment; błękitna lub niebieska farba (1.3)
(1.1-3) zwykle
(1.1) Błękit nieba o świcie jest magicznie piękny.
(1.1) lilabłękit • błękit morza / nieba • błękit oczu • ciemny / jasny błękit (1.2) błękit berliński / błękit paryski / błękit pruski • błękit celestynowy • błękit indygowy • błękit kobaltowy • błękit królewski • błękit metylenowy
(1.1) lazur (1.3) niebo
(1.1) pomarańcz
(1.1) niebieskość, lazur
błękitnienie , błękitność , błękitek , zbłękitnienie , błękicik błękitnieć , zbłękitnieć błękitny, błękitnawy błękitniutki błękitnie, błękitno, błękitnawo błękitno-
wielki błękit
(1.1) (1.2-3) od (1.1)
angielski: (1.1) blue; (1.2) blue; (1.3) the blue, the sky arabski: (1.1) لازوردية białoruski: (1.1) блакіт ; (1.3) блакіт chiński standardowy: (1.1) 蓝 (lán), 蓝色 (lánsè); (1.2) 蓝 (lán) esperanto: (1.?) bluo interlingua: (1.1) azurato niemiecki: (1.1) Himmelblau włoski: (1.1) azzurrità