__TOC__ binde ()
czasownik (1.1) przywiązywać (1.2) wiązać, zawiązywać, związywać (1.3) krępować (1.4) łączyć (1.5) kojarzyć (1.6) zobowiązywać (1.7) wiązać, tworzyć wiązanie
(1.1) at binde, binder, bandt, bundet
(1.2) Jørgen bandt slipset foran spejlet, denne gang uden hjælp. → Jørgen zawiązał krawat przed lustrem, tym razem bez pomocy. (1.4) I kalligrafisk skrivning er hvert bogstav ofte udformet individuelt og har sin egen unikke karakter, men de kan også bindes sammen. → W piśmie kaligraficznym każda litera jest często kształtowana indywidualnie i ma swój własny, unikalny charakter, ale litery mogą być również ze sobą łączone.
(1.4) forbinde (1.6) forpligte
bind , binder bindende
binde ()
czasownik (1.1) przywiązywać
(1.1) å binde, binder, bandt, bundet