żuć () ,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć
(1.1)
(1.1) Nie żuj gumy na lekcji. (1.1) Pod sklepem stała jakaś rollerka żująca gumę.
(1.1)
żucie , żujka przeżuwać
angielski: (1.1) chew, munch, masticate, chomp azerski: (1.1) çeynəmək bambara: (1.1) ɲimi baskijski: (1.1) murtxikatu, mamurtu, mastekatu chorwacki: (1.1) žvakati czeski: (1.1) žvýkat esperanto: (1.1) maĉi hiszpański: (1.1) masticar, mascar interlingua: (1.1) masticar jidysz: (1.1) קײַען (kajen) kaszubski: (1.1) żwac kataloński: (1.1) mastegar, masticar nepalski: (1.1) चपाउनु niemiecki: (1.1) kauen rosyjski: (1.1) жева́ть serbski: (1.1) жвакати słowacki: (1.1) žuť staroangielski: (1.1) ceowan szwedzki: (1.1) tugga, idissla tuvalu: (1.1) gaugau ukraiński: (1.1) жувати wilamowski: (1.1) koun, kaun, kaojyn włoski: (1.1) masticare