odporność ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zdolność do przeciwstawienia się; brak wrażliwości (1.2) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami
(1.1-2)
(1.1) Nadaje to włóknom keratynowym odporność na zerwanie i czynniki środowiskowe, zapewniając ich giętkość i elastyczność, zaś stwardnienie – przy bardzo dużej ilości mostków dwusiarczkowych. (1.2) Jedną z najważniejszych witamin wspomagających odporność jest wit. A występująca m.in. w marchewce i jabłkach.
(1.1) wytrzymałość, twardość (1.2) uodpornienie, immunizacja
(1.1) wrażliwość, czułość (1.2) podatność
uodparniać, uodporniać, uodpornić odporny, odpornościowy odpór
angielski: (1.2) immunity arabski: (1.1) صلادة bułgarski: (1.2) имунитет francuski: (1.2) immunité jidysz: (1.1) אויסהאַלט־כּוח (ojshalt-kojech) kataloński: (1.2) immunitat niemiecki: (1.1) Widerstandsfähigkeit , Widerstandskraft ; (1.2) Immunität rosyjski: (1.2) иммунитет szwedzki: (1.2) immunförsvar ukraiński: (1.2) імунітет włoski: (1.2) immunità