stracić ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( tracić) (1.1)
(1.1)
(1.1) Religia jednak straciła wpływ na przodujące umysły z chwilą, gdy dociekanie prawdy istnienia wzięła na siebie filozofia. (1.1) Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie. • Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, • Kto cię stracił.
(1.1) stracić wzrok
stracenie , strata , tracenie , straceniec , bezstratność tracić stracony, stratny stratnie
stracić głowę • stracić rezon • stracić rozum • stracić twarz • lepiej jest swoje stracić niż cudze niesłusznie zyskać
(1.1) chorwacki: (1.1) pogubiti polski język migowy: rosyjski: (1.1) потерять ukraiński: (1.1) загубити wilamowski: (1.1) ȧjbissa