wyjątkowy ()
, ,
przymiotnik (1.1) wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem
(1.1)
(1.1) Dzięki kredytom, które za chwilę wygra, spłaci co bardziej naglące długi, zapłaci pierwszą transzę za statek, znów będzie w ruchu i przekona się, jakie to cuda ma do zaoferowania galaktyka osobie o jego wyjątkowych zdolnościach i wrażliwości.
(1.1) stan wyjątkowy
(1.1) niezwykły, ponadprzeciętny, nadzwyczajny, szczególny, unikatowy, jedyny w swoim rodzaju, ekstraordynaryjny
(1.1) przeciętny, typowy, zwykły
wyjątek , wyjątkowość , wyjęcie wyjątkowo
angielski: (1.1) unique, exceptional, special arabski: (1.1) استثنائي, ممتاز białoruski: (1.1) выключны białoruski (taraszkiewica): (1.1) вынятковы bułgarski: (1.1) изключителен chiński standardowy: (1.1) 非常 (fēicháng) duński: (1.1) exceptionel, ekstraordinær, usædvanlig, ualmindelig esperanto: (1.1) ekstra fiński: (1.1) erikoinen francuski: (1.1) exceptionnel, extraordinaire hebrajski: (1.1) יוצא מן הכלל (jocé min ha-klál) hiszpański: (1.1) excepcional, extraordinario, insólito, inusitado jidysz: (1.1) אומגעוויינטלעך (umgewejntlech) / אומגעוויינלעך (umgewejnlech) kataloński: (1.1) excepcional niderlandzki: (1.1) uniek, enig, speciaal niemiecki: (1.1) außergewöhnlich nowogrecki: (1.1) εξαιρετικός, εκπληκτικός rosyjski: (1.1) исключительный rumuński: (1.1) excepțional słowacki: (1.1) výnimočný szwedzki: (1.1) exceptionell, enastående, unik ukraiński: (1.1) винятко́вий węgierski: (1.1) kivételes włoski: (1.1) eccezionale, straordinario