krona ()
rzeczownik (1.1) korona (waluta Szwecji)
(1.1) krona; kronor
krona ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) korona
krona ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) korona
kronati
krona ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) korona (atrybut władcy) (1.2) korona (władca, władza królewska, państwo) (1.3) ta strona monety, która przedstawia króla (1.4) korona (waluta) (1.5) górna część drzewa lub kwiatu
(1.1-5) krona, kronan, kronor, kronorna
(1.4) Det kostar tio kronor att komma in. → Musisz zapłacić dziesięć koron żeby wejść do środka.
blå kronduva • drottningkronduva • kronduva • ljuskrona • rödbröstad kronduva (1.1) kristallkrona • törnekrona (1.4) enkrona • enkronorsmynt • femkrona • femkronorsmynt • tiokrona • tiokronorsmynt • tiokronorssedel • tvåkronorsmynt
(1.4) spänn, skróty: kr, kr.
kröna kröning
(1.2) wyłącznie w określonej formie liczby pojedynczej