snajper ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) strzelec wyborowy, żołnierz przeszkolony do zwalczania celów odległych i trudno dostępnych za pomocą pojedynczych strzałów ze specjalnego karabinu;
(1.1)
(1.1) Snajper zaczaił się na dachu budynku i zabił generała i jego zastępcę, po czym uciekł niezauważony.
(1.1) strzelec wyborowy
(1.1) gołębiarz
snajperka snajperski
(1.1) Tadeusz Kuroczycki, Wojciech Ryszard Rzepka, Zapożyczenia leksykalne z rosyjskiego w polszczyźnie pisanej, Studia Rossica Posnaniensia 10, 107-115, Poznań 1978, s. 110. <
angielski: (1.1) sniper baskijski: (1.1) frankotiratzaile białoruski: (1.1) снайпер duński: (1.1) finskytte, snigskytte esperanto: (1.1) snajpero, kaŝpafisto, cel-pafisto hiszpański: (1.1) francotirador kataloński: (1.1) franctirador niemiecki: (1.1) Scharfschütze , Heckenschütze nowogrecki: (1.1) ελεύθερος σκοπευτής rosyjski: (1.1) снайпер ukraiński: (1.1) снайпер włoski: (1.1) cecchino , tiratore scelto