patyna ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu; (1.2) warstwa zasadowych węglanów wytwarzana sztucznie w celach zdobniczych (1.3) oznaka dawności, znamię czasu zwykle nadające wartości, szlachetności
(1.1)
(1.1) Stary mosiężny świecznik pokrył się patyną.
(1.1) rdza, śniedź (1.2) grynszpan szlachetny, powłoka
patynować patynowanie
(1.1) , - „naczynie”, gdyż kiedyś naczynia były z miedzi lub brązu
angielski: (1.1) patina czeski: (1.1) patina duński: (1.1) patina hiszpański: (1.1) pátina ; (1.2) pátina ; (1.3) pátina niemiecki: (1.1) Patina nowogrecki: (1.1) πατίνα ; (1.2) πατίνα ; (1.3) πατίνα słowacki: (1.1) patina ; (1.2) patina szwedzki: (1.1) patina węgierski: (1.1) patina