__TOC__ koniec ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek (1.2) chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana (1.3) okoliczności końca (1.2) (1.4) miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
(1.1-4)
(1.1) Na końcu tego ołówka jest gumka. (1.1) Każdy kij ma dwa końce, a początku nie ma. (1.2) Na koniec, jakby ślepym chciał uderzyć ciosem, / Zasłonił oczy ręką i rzekł mocnym głosem: / „Jam jest Jacek Soplica…” (1.2) Nie był to koniec wystawiania mnie na próbęWilki. Adam Wajrak. (1.3) Wszystko zaczęło się nieprzyjemnie, ale na szczęście koniec był wesoły. (1.4) Końcem naszej wycieczki po Krakowie był Wawel.
(1) koniec +
(1.1) koniec kija / liny / autobusu / … • iść na (drugi) koniec autobusu / pociągu / … (1.2) koniec pracy / dnia / … (1.3) szczęśliwy / niemiły / pasjonujący / … koniec • koniec filmu / książki / sztuki / … (1.4) koniec podróży / jazdy / lotu / …
(1.1) czubek, szpic, koniuszek (1.2) kres, schyłek (1.3) zakończenie, finał (1.4) meta
(1.1) drugi / przeciwny koniec, początek (1.2-4) początek, start
kończyna , końcówka , końcóweczka koniuszek kończyć , zakończyć , zakańczać , wykończyć , ukończyć , dokończyć , skończyć końcowy, kończący, wykończony, skończony, ukończony końcowo
bez końca • każdy kij ma dwa końce • koniec końców • koniec języka za przewodnika • koniec świata • mieć na końcu języka • w końcu • wiązać koniec z końcem przysłowia: cokolwiek czynisz, mądrze czyń, a patrzaj końca • jak się matka z córką zgłosi, tak się koniec grudnia nosi • koniec każdej rzeczy trzeba mieć na pieczy • koniec wieńczy dzieło • w święty August koniec burz • wszystko ma swój koniec • chciwość nie ma końca
W dopełniaczu liczby mnogiej poprawna jest wyłącznie forma „końców”. Błędna jest forma „”.
angielski: (1.1) end; (1.2) end, finish; (1.3) end; (1.4) end, finish arabski: (1.1) نهاية, إنتهاء białoruski: (1.1) канец ; (1.2) канец ; (1.3) канец ; (1.4) канец boloński: (1.1) fén brithenig: (1.2) tarfin chiński standardowy: (1.1) 最后 (zuìhòu); (1.2) 最后 (zuìhòu); (1.3) 最后 (zuìhòu); (1.4) 最后 (zuìhòu) czeski: (1.2) konec dolnołużycki: (1.1) kóńc duński: (1.1) ende ; (1.2) ende esperanto: (1.2) fino francuski: (1.1) bout ; (1.2) fin ; (1.3) fin ; (1.4) fin górnołużycki: (1.1) kónc gudźarati: (1.2) અંત (anta), છેડો (chēḍō) hebrajski: (1.1) סוף (sof); (1.2) קצים (kicim) hiszpański: (1.1) final , cabo ; (1.2) fin , final ; (1.3) fin , final ; (1.4) fin , final interlingua: (1.1) fin irlandzki: (1.1) deireadh islandzki: (1.1) endir jidysz: (1.1) סוף (sof), עק (ek); (1.2) סוף (sof), עק (ek); (1.3) סוף (sof), עק (ek); (1.4) סוף (sof) kaszubski: (1.1) kùńc kataloński: (1.2) fi ; (1.3) fi korsykański: (1.1) fine kurmandżi: (1.1) dawî łaciński: (1.1) finis, exitus niderlandzki: (1.1) eind , einde niemiecki: (1.1) Spitze ; (1.2) Ende , Schluss; (1.3) Ende , Schluss; (1.4) Ende , Schluss nowogrecki: (1.1) άκρη ; (1.2) τέλος , τέρμα ; (1.3) τέλος , τέρμα ; (1.4) τέρμα nowopruski: (1.1) wangā ; (1.2) wangā ; (1.3) wangā ; (1.4) wangā osmański: (1.1) صوڭ / صڭ (son), اوج (uc); (1.2) صوڭ / صڭ (son), آخرت (âhiret); (1.3) صوڭ / صڭ (son), آخرت (âhiret); (1.4) صوڭ / صڭ (son) pali: (1.2) osāna pendżabski: (1.2) ਓੜਕ polski język migowy: rosyjski: (1.1) коне́ц ; (1.2) коне́ц ; (1.3) коне́ц ; (1.4) коне́ц serbski: (1.1) крај slovio: (1.1) konc (конц) słowacki: (1.1) koniec ; (1.2) koniec słoweński: (1.1) konec ; (1.2) konec , zaključek ; (1.3) konec ; (1.4) konec , zaključek suahili: (1.2) mwisho; (1.3) mwisho sycylijski: (1.1) fini, cuncrusiòni szkocki gaelicki: (1.1) ceann szwedzki: (1.1) ända; (1.2) slut turecki: (1.1) son, sonuç ukraiński: (1.1) кінець ; (1.2) кінець ; (1.3) кінець ; (1.4) кінець węgierski: (1.2) vége wilamowski: (1.1) end włoski: (1.1) capo , punta , estremità ; (1.2) fine ; (1.3) fine , conclusione
koniec ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koniec (ostatnia, skrajna część przedmiotu) (1.2) koniec (ostatnia chwila, ostatni moment trwania czynności) (1.3) penisMariola Szymczak-Rozlach, Eufemizmy we współczesnym języku słowackim, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2014, s. 113.
(1.2) koniec roka • na konci leta
(1.1) začiatok (1.2) začiatok
konček , ukončenie koncový
každá palica má dva konce