urlop () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi; (1.2) przerwa w spełnianiu jakiegoś obowiązku, np. studiów, kary pozbawienia wolności, służby wojskowej
(1.1-2)
(1.1) W przyszłym tygodniu biorę urlop i jadę na Wyspy Kanaryjskie. (1.2) Po wyrażeniu zgody na urlop dziekański przez odpowiedni organ student nie uczęszcza na zajęcia, nie bierze udziału w sesji, zachowując jednocześnie status studenta i uprawnienia z niego wynikające.
(1.1) brać / iść na urlop • wracać z urlopu • udzielać urlopu • urlop płatny / bezpłatny • urlop wypoczynkowy / macierzyński / ojcowski / wychowawczy / okolicznościowy / zdrowotny (1.2) urlop dziekański / urlop okolicznościowy
(1.1) wolne; , (1.2) przepustka
(1.1) praca
urlopowicz , urlopowiczka urlopik urlopować / urlopowy, przedurlopowy, pourlopowy urlopowo
angielski: (1.1) leave, leave of absence, vacation arabski: (1.1) إجازة , مأذونية białoruski: (1.1) водпуск bułgarski: (1.1) отпуск chiński standardowy: (1.1) 假期 (jiàqī); (1.2) 假期 (jiàqī) czeski: (1.1) dovolená dolnołużycki: (1.1) dowol duński: (1.1) ferie esperanto: (1.1) libertempo, ferio francuski: (1.1) congé , vacances hiszpański: (1.1) vacaciones interlingua: (1.1) congedo, commeato islandzki: (1.1) leyfi , orlof , frí koreański: (1.1) 휴가 (hyuga) mongolski: (1.1) амралт niemiecki: (1.1) Urlaub norweski (bokmål): (1.1) ferie nowopruski: (1.1) ūrlaups rosyjski: (1.1) отпуск słowacki: (1.1) dovolenka słoweński: (1.1) dopust szwabski: (1.1) Uhrlaub szwedzki: (1.1) semester ukraiński: (1.1) відпустка węgierski: (1.1) szabadság wilamowski: (1.1) ürlop włoski: (1.1) ferie , vacanza , congedo , villeggiatura , permesso , licenza