__TOC__ Beniamin ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(2.1) od: Beniamina
(1.1)
(1.1) Wielkie znaczenie dla biblijnej opowieści o ludzie wybranym, jakie przypisuje się Jakubowi, wynika z faktu, że dwunastu jego synów (Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar, Zabulon, Józef, Beniamin, Dan, Neftali, Gad , Aser) dało początek tzw. dwunastu plemionom Izraela, po tym, jak sam Jakub zyskał to imię - Izrael, a jego potomkowie od tego czasu będą nazywać siebie Bnej Izrael, Izraelici, synowie Izraela. (1.1) Pani Ela wypomniała Beniaminowi wczorajszą nieobecność.
(1.1)
(1.1) Beniaminek
beniamin , beniaminek , Beniaminów Beniaminek Beniamina
, < (Beniāmī́n) < (binjamin); źródłosłów dla
(1.1)
angielski: (1.1) Benjamin białoruski: (1.1) Веніямін czeski: (1.1) Benjamín duński: (1.1) Benjamin esperanto: (1.1) Benjameno francuski: (1.1) Benjamin galicyjski: (1.1) Benxamín hebrajski: (1.1) בִּנְיָמִין hiszpański: (1.1) Benjamín jidysz: (1.1) בנימין kataloński: (1.1) Benjamí łaciński: (1.1) Beniaminus , Beniamin manx: (1.1) Benjamin niemiecki: (1.1) Benjamin norweski (bokmål): (1.1) Benjamin norweski (nynorsk): (1.1) Benjamin nowogrecki: (1.1) Βενιαμίν ormiański: (1.1) Բենիամին portugalski: (1.1) Benjamim rosyjski: (1.1) Вениамин rumuński: (1.1) Beniamin szwedzki: (1.1) Benjamin węgierski: (1.1) Benjámin włoski: (1.1) Beniamino
Beniamin ()
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna (1.1) Beniamin
(1.1)
(1.1) Beniaminus
(Beniāmī́n) < (binjamin); źródłosłów dla
(1.1) zobacz też: Indeks:Łaciński - Imiona
Beniamin ()
rzeczownik, nazwa własna (1.1)