pragnąć () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zapragnąć) (1.1) chcieć czegoś, mieć pragnienie, życzyć sobie (1.2) pożądać seksualnie (1.3) być spragnionym, chcieć pić
(1.1-3)
(1.1) Po prostu pragnę przedstawić tę sprawę panu i panu zostawić głos rozstrzygający.Tadeusz Dołęga-Mostowicz: Profesor Wilczur (1.2) Pragnę cię, Boh, i ty mnie pragniesz, kocham cię do szaleństwa, Boh.Tadeusz Dołęga-Mostowicz: Prokurator Alicja Horn (1.3) Jeżeli nieprzyjaciel twój cierpi głód – nakarm go. Jeżeli pragnie – napój go!Biblia Tysiąclecia, Rz 12:19-20 (1.3) Mówcie, komu czego braknie, kto z was pragnie, kto z was łaknie?Adam Mickiewicz: Dziady, część II
(1.1-2) pragnąć + Andrzej Markowski, Jak dobrze mówić i pisać po polsku, Warszawa 2000.
(1.1) pożądać, żądać, chcieć, łaknąć (1.2) pożądać (1.3) być spragnionym, chcieć pić
pragnienie zapragnąć spragniony, upragniony
pragnąć jak kania dżdżu • kołacza pragnij, lecz chleba nie porzucaj • im kto ma więcej, tym więcej pragnie
(1.2) używane w mowie egzaltowanej lub w książkach (1.3) używane współcześnie jedynie w języku poetyckim, w Biblii
angielski: (1.1) desire arabski: (1.1) رغب, أراد baskijski: (1.1) desiratu białoruski: (1.1) жадаць, хацець, прагнуць (1.3) смагнуць bułgarski: (1.1) желая, искам; (1.2) желая, искам; (1.3) жадувам, жаден съм czeski: (1.1) dychtit, toužit duński: (1.1) ønske; (1.2) begære esperanto: (1.1) deziri, voli; (1.2) deziri, voli; (1.3) soifi, esti soifa hawajski: (1.1) makemake, ʻiʻini, ʻanoʻi, ʻupu, ake, kuko, nipo, puni hiszpański: (1.1) anhelar interlingua: (1.1) appeter, aspirar, desirar jidysz: (1.1) באַגערן (bagern), וועלן (weln) niemiecki: (1.1) dürsten nowogrecki: (1.1) επιθυμώ, ποθώ polski język migowy: rosyjski: (1.1) желать; (1.3) жаждать staroegipski: (1.1) (mrỉ); (ỉb) szwedzki: (1.1) åtrå, törsta tagalski: (1.1) gusto, ibig, magnasa tuvalu: (1.1) fiafai, loto ukraiński: (1.1) прагнути wilamowski: (1.1) pragnjǡn włoski: (1.1) desiderare wolof: (1.1) bëgg