y ()

symbol (1.1) jokto-, przedrostek oznaczający 10-24 wartości modyfikowanej jednostki (1.2) rzędna, druga ze współrzędnych w kartezjańskim układzie współrzędnych, oznaczająca zwykle położenie w pionie (1.3) zmienna rzeczywista, symbol używany zwłaszcza, gdy symbol x oznacza inną zmienną (1.4) w międzynarodowym alfabecie fonetycznym: samogłoska przymknięta przednia zaokrąglona

(1.3) (1.4)

y ()

(1.1) , , ; (2.1) ,

rzeczownik, rodzaj nijaki lub męskorzeczowy (1.1) dwudziesta dziewiąta litera polskiego alfabetu; spójnik (2.1) i (łączący słowa i zdania równorzędne)

(2.1) Y pokarm sługom Bożym noszą: jako Eliászowi y Dánielowi służyli.Piotr Skarga „Kazania na niedziele y święta całego roku”, s. 557

(1.1) igrek

(1.1) (1.1) używana na początku tylko niektórych wyrazów obcego pochodzenia, jak „yeti”

(2.1) amerykański język migowy: (1.1) esperanto: (1.1) y, ipsilono polski język migowy:

y ()

litera (1.1) ya, minuskuła dwudziestej drugiej (ostatniej) litery alfabetu afarskiego

(1.1) majuskuła: Y

y ()

odpowiednik arabski: ی

litera (1.1) y, minuskuła dwudziestej piątej litery alfabetu afrykanerskiego

(1.1) ý (funkcja emfazy); majuskuła: Y

formy ze znakami diakrytycznymi nie są formalnie częścią alfabetu

y ()

litera (1.1) dwudziesta piąta litera angielskiego alfabetu, nazywana wye skrót (2.1) = year → rok (2.2) = youth → oznaczenie programu dla młodych widzów, często z liczbą określającą wiek (2.3) = yes → tak (2.4) = why → dlaczego, czemu

(1.1) y; y's

(1.1)

y ()

spójnik (1.1) i

y ()

spójnik (1.1) i

y ()

litera (1.1) minuskuła dwudziestej szóstej litery alfabetu farerskiego

(1.1)

y ()

zaimek (1.1) tu, tam

y compris

y ()

rzeczownik (1.1) woda

y ()

(1.1) (2.1)

spójnik (1.1) i (1.2) a rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) dwudziesta ósma litera alfabetu hiszpańskiego

(1.1) Ese chico es alto y guapo. → Tamten chłopak jest wysoki i przystojny. (1.2) Yo lo conozco y tú no. → Ja go znam, a ty nie. przed słowami zaczynającymi się od i- lub hi- (z wyjątkiem hie-) przyjmuje formę e, ale nie ulega zmianie, gdy zaczyna zdanie pytające lub wykrzyknikowe.

(2.1) i griega, ye

zobacz też: e

y ()

przysłówek (1.1) rzeczywiście

y ()

litera (1.1) ye, minuskuła dwudziestej trzeciej (ostatniej) litery alfabetu kornijskiego zaimek (2.1) jego partykuła (3.1) partykuła czasownikowa używana przed spółgłoską, służąca do przestawiania składowych zdania na początek, występująca przed przysłówkiem lub wyrażeniem przyimkowym, w zdaniu, gdzie czasownik poprzedza podmiot; wywołuje mutację mieszaną

(1.1) majuskuła: Y (3.1) przed samogłoskami: yth

y ()

spójnik (1.1) i

y ()

litera (1.1) minuskuła piętnastej litery alfabetu litewskiego

(1.1) majuskuła Y

(1.1)

y ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) litera małe y liczebnik nieokreślony (2.1) y (niewiadoma w równaniu)

(1-2)

(1.1) y-Achse • y-förmig

Y Y

Pojedyncze litery oznaczające formę ich zapisu małą literą stanowią w języku niemieckim wyjątek i pisze się je małą literą, mimo że formalnie są to rzeczownikiWikibooks.pl, Jęz. niemiecki: Pisownia pojedynczych liter dużą lub małą literą.

y ()

spójnik (1.1) i

y ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) czterdziesta trzecia litera alfabetu słowackiego

(1.1)

(1.1) malé y

y ()

zaimek osobowy (1.1) ja

y, yn ()

przyimek (1.1) …służący do określania położenia/ruchu → w/do

(1.1) yn

, en

y ()

litera (1.1) minuskuła dwudziestej piątej litery alfabetu zuluskiego

(1.1) majuskuła: Y