Mieszko () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(1.1)
(1.1) Spotkanie to podniosło Mieszka na duchu, pośpieszył do obozu, zebrał drużynę, siedli na koń i ruszyli.
(1.1)
(1.1)
białoruski: (1.1) Мешка (Meška) bułgarski: (1.1) Мешко chorwacki: (1.1) Mješko czeski: (1.1) Měšek kaszubski: (1.1) Mieszkò litewski: (1.1) Mieško łaciński: (1.1) Mesco , Miseco , Misko , Mysko , Myeslaus rosyjski: (1.1) Мешко słowacki: (1.1) Mešek , Mieško ukraiński: (1.1) Мешко