partykuła ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;
(1.1)
(1.1) Odróżnienie partykuły od innych części mowy może czasem sprawiać trudność.
(1.1) część mowy
(1.1) partykuła afektująca, partykuła akcentująca, partykuła mnożna, partykuła negująca, partykuła ograniczająca, przecząca, partykuła przypuszczająca, partykuła pytająca, partykuła replikująca, partykuła rozkazująca, partykuła stopniująca, partykuła sytuująca, partykuła twierdząca, partykuła wątpiąca, partykuła wzmacniająca, partykuła życząca
partykułowy
angielski: (1.1) particle arabski: (1.1) أداة, حرف baskijski: (1.1) partikula białoruski: (1.1) часціца białoruski (taraszkiewica): (1.1) часьцінка bułgarski: (1.1) частица chiński standardowy: (1.1) 助词 (zhùcí) chorwacki: (1.1) čestica czeski: (1.1) částice duński: (1.1) partikel francuski: (1.1) particule hiszpański: (1.1) partícula islandzki: (1.1) smáorð jidysz: (1.1) פּאַרטיקל (partikl) kaszubski: (1.1) partikùła kataloński: (1.1) partícula niemiecki: (1.1) Partikel nowogrecki: (1.1) μόριο rosyjski: (1.1) частица słowacki: (1.1) častica szwedzki: (1.1) partikel ukraiński: (1.1) частка