mecz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy
(2.1) 2. od: meczeć
(1.1)
(1.1) W ostatnim meczu między drużynami Czarnych i Szybkich padł remis 1:1 (jeden do jednego). (1.1) Nasza drużyna przegrała mecz finałowy i zdobyła srebrny medal. (1.1) Pijany komentator przegapił bramkę dla Polski i do końca pierwszej połowy meczu podawał zły wynik.
(1.1) mecz o puchar / mistrzostwo grać w meczu • wygrać / zremisować / przegrać mecz • mecz piłkarski / piłki nożnej / hokejowy / hokeja / … • mecz kończy się remisem / zwycięstwem / porażką • mecz finałowy / półfinałowy / ligowy / międzypaństwowy • mecz rewanżowy • mecz wyjazdowy / na wyjeździe (= na boisku przeciwnika) • mecz u siebie (= na swoim boisku)
(1.1) spotkanie, gra
meczówka meczyk meczowy, przedmeczowy, pomeczowy, międzymeczowy
mecz o pietruszkę • wydrukować mecz
(1.1) Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 119.
albański: (1.1) ndeshje angielski: (1.1) match arabski: (1.1) مباراة baskijski: (1.1) partida białoruski: (1.1) матч bułgarski: (1.1) мач chorwacki: (1.1) utakmica czeski: (1.1) zápas dolnołużycki: (1.1) match duński: (1.1) match , sportskamp , kamp esperanto: (1.1) matĉo fiński: (1.1) ottelu, matsi francuski: (1.1) partie , match górnołużycki: (1.1) match hiszpański: (1.1) partido kataloński: (1.1) partit litewski: (1.1) rungtynės niderlandzki: (1.1) wedstrijd niemiecki: (1.1) Match /, Spiel nowogrecki: (1.1) αγώνας rosyjski: (1.1) матч serbski: (1.1) утакмица słowacki: (1.1) zápas słoweński: (1.1) tekma szwedzki: (1.1) match ukraiński: (1.1) матч , змага́ння wilamowski: (1.1) śpejł włoski: (1.1) partita