szurnąć ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( szurać) (1.1) przesunąć czymś z hałasem po jakiejś powierzchni (1.2) zabrać coś czasownik nieprzechodni dokonany ( brak) (2.1) uciec
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Jacek szurnął butami przy wejściu. (1.2) Jacek bez ceregieli szurnął sobie jabłko ze straganu. (2.1) Beacie wczoraj szurnął kot przez niedomknięte drzwi.
(2.1) uciec, pierzchnąć, zrejterować; wycofać się na z góry upatrzone pozycje; zwiać, prysnąć, czmychnąć, smyrgnąć, dać dyla, dać drapaka, dać nogę, wziąć nogi za pas, pokazać pięty, pokazać plecy; spieprzyć; ; dernąć
szuranie , szurnięcie szurać szurnięty
(1.1) rosyjski: (1.1) шаркнуть , шмыгнуть ; (2.1) шмыгнуть