zamieszkać ()
, ,
czasownik nieprzechodni dokonany ( zamieszkiwać) (1.1) wprowadzić się gdzieś, zacząć gdzieś mieszkać (1.2) o uczuciach, zjawiskach itp.: ukazać się, pojawić się (1.3) opuścić, zaniedbać (1.4) spóźnić sięWitold Doroszewski, Objaśnienia wyrazów i zwrotów, „Poradnik Językowy” nr 2/1951, s. 28.
(1.1-2)
(1.2) Kiedy ojciec stracił pracę, w domu zamieszkała bieda.
omieszkać , zamieszkiwać , mieszkać mieszkanie , zamieszkanie , zamieszkiwanie zamieszkały, zamieszkany, mieszkaniowy, mieszkalny, niezamieszkany
(1.1) forma zamieszkany w znaczeniu „taki, w którym ktoś mieszka” (np. zamieszkany dom) jest poprawna, mimo że sam czasownik zamieszkać jest nieprzechodni (forma ta jest tylko pozornie imiesłowem przymiotnikowym biernym od tego czasownika, w rzeczywistości to odrębny przymiotnik)
(1.4) angielski: (1.1) settle; (1.2) descend, prevail arabski: (1.1) قطن, وطن hiszpański: (1.1) establecerse, asentarse, instalarse, domiciliarse łaciński: (1.1) sedeo niemiecki: (1.1) ziehen, einziehen; (1.2) einziehen