przegapić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( przegapiać) (1.1)
(1.1)
(1.1) W ostatnim dniu przed końcem świata Hrabia przygotował kanapki z jajkami na twardo, postawił krzesło na balkonie, owinął się w koc i usiadł, aby nie przegapić momentu, w którym świat się skończy.
(1.1) niderlandzki: (1.1) over het hoofd zien, missen niemiecki: (1.1) übersehen, verpassen rosyjski: (1.1) пропустить, прозевать